İtalyan Ferrari’nin Başkanı Luca di Montezemolo’dur

ingilizce biliyorsanız hayat hikayesi için tıklayın

http://en.wikipedia.org/wiki/Luca_Cordero_di_Montezemolo

2007 yılından beri Manchester City forması giyen Elano, City formasıyla çıktığı 62 maçta 14 gol kaydetti. Brezilya Milli Takımı’nda da 34 kez görev yapan Elano’nun, milli formayla 6 golü bulunuyor.

ELANO KİMDİR?
Galatasaray’ın hücum hattına transfer ettiği son isim Brezilyalı Elano oldu. Tam adı Elano Blumer olan 28 yaşındaki oyuncu, orta sahada hücuma yönelik yaratıcı kimliğiyle tanınıyor. Sağ kanatta da görev yapabilen Elano, profesyonel kariyerine Brezilya’nın Santos takımında başladı. Vanderlei Luxemburgo’nun çalıştırdığı Santos’ta Robinho, Diego ve Renato gibi isimlerle birlikte 2004’te Brezilya Ligi şampiyonluğu yaşayan Elano, 2005 yılında Mircea Lucescu’nun takımı Shaktar Donetsk’e transfer oldu.

Elano, Shaktar’da oynadığı iki sezonda bir lig şampiyonluğu yaşadı. Yıldız oyuncu Brezilya Milli Takımı’nın 2006 yılında Arjantin’i İngiltere’de 3-0 yendiği maçta attığı iki golle dikkatleri üzerine çekmişti. O maçtan yaklaşık bir yıl sonra Sven Goran Eriksson’un çalıştırdığı Manchester City’ye 8 milyon sterlinlik bonservis bedeliyle transfer olan Elano, Premier League’deki ilk sezonunda 29′u ilk 11 olmak üzere tam 34 maçta forma giymiş ve 8 gol, 8 asistle mücadele etmişti. Elano geçtiğimiz sezon City formasıyla 28 maçta görev yaptı. 21 kez ilk 11′de sahaya çıkan Brezilyalı yıldız, takımı adına 6 gol ve 3 asist üretti.

Manchester City Robinho gibi bir yıldızın yanına bu sezon Emanuel Adebayor, Carlos Tevez ve Roque Santa Cruz gibi isimleri transfer edince, Elano’nun kadroda kendine yer bulması iyice zora girmişti. Duran toplarda çok etkili bir isim olan Elano’yu İtalya’dan Milan ve Inter de transfer etmek istiyordu.

2007 yılından beri Manchester City forması giyen Elano, City formasıyla çıktığı 62 maçta 14 gol kaydetti. Brezilya Milli Takımı’nda da 34 kez görev yapan Elano’nun, milli formayla 6 golü bulunuyor.

ELANO KİMDİR?
Galatasaray’ın hücum hattına transfer ettiği son isim Brezilyalı Elano oldu. Tam adı Elano Blumer olan 28 yaşındaki oyuncu, orta sahada hücuma yönelik yaratıcı kimliğiyle tanınıyor. Sağ kanatta da görev yapabilen Elano, profesyonel kariyerine Brezilya’nın Santos takımında başladı. Vanderlei Luxemburgo’nun çalıştırdığı Santos’ta Robinho, Diego ve Renato gibi isimlerle birlikte 2004’te Brezilya Ligi şampiyonluğu yaşayan Elano, 2005 yılında Mircea Lucescu’nun takımı Shaktar Donetsk’e transfer oldu.

Elano, Shaktar’da oynadığı iki sezonda bir lig şampiyonluğu yaşadı. Yıldız oyuncu Brezilya Milli Takımı’nın 2006 yılında Arjantin’i İngiltere’de 3-0 yendiği maçta attığı iki golle dikkatleri üzerine çekmişti. O maçtan yaklaşık bir yıl sonra Sven Goran Eriksson’un çalıştırdığı Manchester City’ye 8 milyon sterlinlik bonservis bedeliyle transfer olan Elano, Premier League’deki ilk sezonunda 29′u ilk 11 olmak üzere tam 34 maçta forma giymiş ve 8 gol, 8 asistle mücadele etmişti. Elano geçtiğimiz sezon City formasıyla 28 maçta görev yaptı. 21 kez ilk 11′de sahaya çıkan Brezilyalı yıldız, takımı adına 6 gol ve 3 asist üretti.

Manchester City Robinho gibi bir yıldızın yanına bu sezon Emanuel Adebayor, Carlos Tevez ve Roque Santa Cruz gibi isimleri transfer edince, Elano’nun kadroda kendine yer bulması iyice zora girmişti. Duran toplarda çok etkili bir isim olan Elano’yu İtalya’dan Milan ve Inter de transfer etmek istiyordu.

2007 yılından beri Manchester City forması giyen Elano, City formasıyla çıktığı 62 maçta 14 gol kaydetti. Brezilya Milli Takımı’nda da 34 kez görev yapan Elano’nun, milli formayla 6 golü bulunuyor.

ELANO KİMDİR?
Galatasaray’ın hücum hattına transfer ettiği son isim Brezilyalı Elano oldu. Tam adı Elano Blumer olan 28 yaşındaki oyuncu, orta sahada hücuma yönelik yaratıcı kimliğiyle tanınıyor. Sağ kanatta da görev yapabilen Elano, profesyonel kariyerine Brezilya’nın Santos takımında başladı. Vanderlei Luxemburgo’nun çalıştırdığı Santos’ta Robinho, Diego ve Renato gibi isimlerle birlikte 2004’te Brezilya Ligi şampiyonluğu yaşayan Elano, 2005 yılında Mircea Lucescu’nun takımı Shaktar Donetsk’e transfer oldu.

Elano, Shaktar’da oynadığı iki sezonda bir lig şampiyonluğu yaşadı. Yıldız oyuncu Brezilya Milli Takımı’nın 2006 yılında Arjantin’i İngiltere’de 3-0 yendiği maçta attığı iki golle dikkatleri üzerine çekmişti. O maçtan yaklaşık bir yıl sonra Sven Goran Eriksson’un çalıştırdığı Manchester City’ye 8 milyon sterlinlik bonservis bedeliyle transfer olan Elano, Premier League’deki ilk sezonunda 29′u ilk 11 olmak üzere tam 34 maçta forma giymiş ve 8 gol, 8 asistle mücadele etmişti. Elano geçtiğimiz sezon City formasıyla 28 maçta görev yaptı. 21 kez ilk 11′de sahaya çıkan Brezilyalı yıldız, takımı adına 6 gol ve 3 asist üretti.

Manchester City Robinho gibi bir yıldızın yanına bu sezon Emanuel Adebayor, Carlos Tevez ve Roque Santa Cruz gibi isimleri transfer edince, Elano’nun kadroda kendine yer bulması iyice zora girmişti. Duran toplarda çok etkili bir isim olan Elano’yu İtalya’dan Milan ve Inter de transfer etmek istiyordu.

10 Temmuz 1856 tarihinde, o yıllarda Avusturya monarşisine dahil olan , Hırvatistan sınırındaki Smiljan‘da dünyaya geldi. Babası Ortodoks kilisesinde rahip olarak görev yapmaktaydı.

Tesla, çalışma hayatına dahil olduktan sonra, karmaşık objeleri algılama ve aklında tutma konusundaki üstün yetenekleri ile dikkat çekmeye başladı. İlk işini Budapeşte‘deki bir Amerikan telefon firmasında aldı. Bu işi sırasında obsesif-kompülsif bozukluk ile ilgili ciddi bir rahatsızlık geçirdi. İyileşmesinin ardından bir arkadaşı ile yaptığı gezinti sırasında birden bire aklına çok fazlı sistem fikri geldi ve bu konuyla ilgili çalışmalarına başladı. Bu dönemde Tesla, Strazburg’taki Edison Elektrik Şirketi’nin tamiratını yapmaktaydı. Bu işi başarıyla bitirmesine rağmen, şirket tarafından verilen söz tutulmadı ve vaadedilen ücreti alamadı. Sonraki yıllarda yeni bir iş bulamadı ve iki yıl boyunca kanal ve su yolları kazarak geçimini sürdürdü.

Zorlu geçen iki yılın ardından Pittsburgh‘taki Westinghouse laboratuarlarında bir iş bulmayı başardı. Burada alternatif akım sayesinde elektriğin çok uzak mesafelere kayıpsız taşınabileceği fikrini açıkladı. O dönemde kullanılan doğru akım teknolojisi elektriğe çok büyük bir direnç gösterdiği için enerjide inanılmaz kayıplara sebep olmaktaydı ve elektriğin taşınmasında büyük problemler yaşanmaktaydı. Ancak bu dönemde doğru akım ile elektrik iletimine büyük yatırımlar yapmış olan Thomas Alva Edison, elindekileri kaybetmemek için bu fikire karşı büyük bir mücadele vererek Tesla’nın yolunu kesmeye çalıştı. Westinghouse şirketi Tesla’nın alternatif akım fikrini mantıklı ve uygulamaya değer bularak, patentini 1 milyon dolara satın aldı. Bu dönemden sonra Edison’un kullandığı doğru akım sistemleri popülaritesini kaybederek yerini alternatif akıma bıraktı.

Tesla, Westinghouse firmasından patent için aldığı parayı kullanarak, New York‘ta Tesla Elektrik Şirketi’ni kurdu. Bu şirkette sahip olduğu bütün para ve zamanı sıradışı elektrik deneylerine harcadı. Bunlardan en önemlisi de Tesla Coil oldu. 13 Mart 1895 tarihinde çalışmalarını sürdürdüğü laboratuarlar yandı ve Tesla elindeki herşeyi kaybetti.

Bu olayın ardından Colorado‘ya taşınan Tesla, burada yeni bir laboratuar kurarak devasa boyutlardaki Tesla Coil üzerinde çalışmalarını sürdürdü. Tesla bu cihazı insan yapımı yıldırımlar üretmek için kullandı. Daha sonra tekrar New York’a döndü ve burada çok yüksek bir kuleden oluşmasını planladığı laboratuarını yapmaya başladı ancak, bu laboratuar hiçbir zaman tamamlanamadı. Daha sonra Long Island‘da kurduğu Telefunken Wireless satation, 1917 yılında Alman ajanları tarafından kullanılabilme ihtimali gerekçesi ile yıkıldı.

Sıradışı bir karaktere sahip olan Tesla, para yönetiminde hiçbir zaman başarılı olamadı. Hayatının son yıllarını boçlarından kaçmak için sürekli otel değiştirerek geçirdi. 7 Ocak 1943 tarihinde 86 yaşındayken New Yorker Oteli’nin bir odasında kalp yetmezliği sebebiyle hayata veda etti. Ölmeden önce teleforce silahı adını verdiği bir çalışma yürütmekte olan Tesal’nın bütün dokümanlarına ABD hükümeti tarafından el konuldu.

kaynak

NIKOLA TESLA

THE GENIUS WHO LIT THE WORLD

Nikola Tesla symbolizes a unifying force and inspiration for all nations in the name of peace and science. He was a true visionary far ahead of his contemporaries in the field of scientific development. New York State and many other states in the USA proclaimed July 10, Tesla’s birthday- Nikola Tesla Day.

Many United States Congressmen gave speeches in the House of Representatives on July 10, 1990 celebrating the 134th anniversary of scientist-inventor Nikola Tesla. Senator Levine from Michigan spoke in the US Senate on the same occasion.

The street sign “Nikola Tesla Corner” was recently placed on the corner of the 40th Street and 6th Avenue in Manhattan. There is a large photo of Tesla in the Statue of Liberty Museum. The Liberty Science Center in Jersey City, New Jersey has a daily science demonstration of the Tesla Coil creating a million volts of electricity before the spectators eyes. Many books were written about Tesla : Prodigal Genius: The Life of Nikola Tesla by John J. O’Neill and Margaret Cheney’s book Tesla: Man out of Time has contributed significantly to his fame. A documentary film Nikola Tesla, The Genius Who Lit the World, produced by the Tesla Memorial Society and the Nikola Tesla Museum in Belgrade, The Secret of Nikola Tesla (Orson Welles), BBC Film Masters of the Ionosphere are other tributes to the great genius.

Nikola Tesla was born on July 10, 1856 in Smiljan, Lika, which was then part of  the Austo-Hungarian Empire, region of Croatia. His father, Milutin Tesla was a Serbian Orthodox Priest and his mother Djuka Mandic was an inventor in her own right of household appliances. Tesla studied at the Realschule, Karlstadt in 1873, the Polytechnic Institute in Graz, Austria and the University of Prague. At first, he intended to specialize in physics and mathematics, but soon he became fascinated with electricity. He began his career as an electrical engineer with a telephone company in Budapest in 1881. It was there, as Tesla was walking with a friend through the city park that the elusive solution to the rotating magnetic field flashed through his mind. With a stick, he drew a diagram in the sand explaining to his friend the principle of the induction motor. Before going to America, Tesla joined Continental Edison Company in Paris where he designed dynamos. While in Strassbourg in 1883, he privately built a prototype of the induction motor and ran it successfully. Unable to interest anyone in Europe in promoting this radical device, Tesla accepted an offer to work for Thomas Edison in New York. His childhood dream was to come to America to harness the power of Niagara Falls.

Young Nikola Tesla came to the United States in 1884 with an introduction letter from Charles Batchelor to Thomas Edison: “I know two great men,” wrote Batchelor, “one is you and the other is this young man.” Tesla spent the next 59 years of his productive life living in New York. Tesla set about improving Edison’s line of dynamos while working in Edison’s lab in New Jersey. It was here that his divergence of opinion with Edison over direct current versus alternating current began. This disagreement climaxed in the war of the currents as Edison fought a losing battle to protect his investment in direct current equipment and facilities.

Tesla pointed out the inefficiency of Edison’s direct current electrical powerhouses that have been build up and down the Atlantic seaboard. The secret, he felt, lay in the use of alternating current ,because to him all energies were cyclic. Why not build generators that would send electrical energy along distribution lines first one way, than another, in multiple waves using the polyphase principle?

Edison’s lamps were weak and inefficient when supplied by direct current. This system had a severe disadvantage in that it could not be transported more than two miles due to its inability to step up to high voltage levels necessary for long distance transmission. Consequently, a direct current power station was required at two mile intervals.

Direct current flows continuously in one direction; alternating current changes direction 50 or 60 times per second and can be stepped up to vary high voltage levels, minimizing power loss across great distances. The future belongs to alternating current.

Nikola Tesla developed polyphase alternating current system of generators, motors and transformers and held 40 basic U.S. patents on the system, which George Westinghouse bought, determined to supply America with the Tesla system. Edison did not want to lose his DC empire, and a bitter war ensued. This was the war of the currents between AC and DC. Tesla -Westinghouse ultimately emerged the victor because AC was a superior technology. It was a war won for the progress of both America and the world.

Tesla introduced his motors and electrical systems in a classic paper, “A New System of Alternating Current Motors and Transformers” which he delivered before the American Institute of Electrical Engineers in 1888. One of the most impressed was the industrialist and inventor George Westinghouse. One day he visited Tesla’s laboratory and was amazed at what he saw. Tesla had constructed a model polyphase system consisting of an alternating current dynamo, step-up and step-down transformers and A.C. motor at the other end. The perfect partnership between Tesla and Westinghouse for the nationwide use of electricity in America had begun.

In February 1882, Tesla discovered the rotating magnetic field, a fundamental principle in physics and the basis of nearly all devices that use alternating current. Tesla brilliantly adapted the principle of rotating magnetic field for the construction of alternating current induction motor and the polyphase system for the generation, transmission, distribution and use of electrical power.

Tesla’s A.C. induction motor is widely used throughout the world in industry

and household appliances. It started the industrial revolution at the turn of the

century. Electricity today is generated transmitted and converted to mechanical

power by means of his inventions. Tesla’s greatest achievement is his polyphase

alternating current system, which is today lighting the entire globe.

Tesla astonished the world by demonstrating. the wonders of alternating current electricity at the World Columbian Exposition in Chicago in 1893. Alternating current became standard power in the 20th Century. This accomplishment changed the world. He designed the first hydroelectric powerplant in Niagara Falls in 1895, which was the final victory of alternating current. The achievement was covered widely in the world press, and Tesla was praised as a hero world wide. King Nikola of Montenegro conferred upon him the Order of Danilo.

Tesla was a pioneer in many fields. The Tesla coil, which he invented in 1891, is widely used today in radio and television sets and other electronic equipment. That year also marked the date of Tesla’s United States citizenship. His alternating current induction motor is considered one of the ten greatest discoveries of all time. Among his discoveries are the fluorescent light , laser beam, wireless communications, wireless transmission of electrical energy, remote control, robotics, Tesla’s turbines and vertical take off aircraft. Tesla is the father of the radio and the modern electrical transmissions systems. He registered over 700 patents worldwide. His vision included exploration of solar energy and the power of the sea. He foresaw interplanetary communications and satellites.

The Century Magazine published Tesla’s principles of telegraphy without wires, popularizing scientific lectures given before Franklin Institute in February 1893.

The Electrical Review in 1896 published X-rays of a man, made by Tesla, with X-ray tubes of his own design. They appeared at the same time as when Roentgen announced his discovery of X-rays. Tesla never attempted to proclaim priority. Roentgen congratulated Tesla on his sophisticated X-ray pictures, and Tesla even wrote Roentgen’s name on one of his films. He experimented with shadowgraphs similar to those that later were to be used by Wilhelm Rontgen when he discovered X-rays in 1895. Tesla’s countless experiments included work on a carbon button lamp, on the power of electrical resonance, and on various types of lightning. Tesla invented the special vacuum tube which emitted light to be used in photography.

The breadth of his inventions is demonstrated by his patents for a bladeless steam turbine based on a spiral flow principle. Tesla also patented a pump design to operate at extremely high temperature.

Nikola Tesla patented the basic system of radio in 1896. His published schematic diagrams describing all the basic elements of the radio transmitter which was later used by Marconi.

In 1896 Tesla constructed an instrument to receive radio waves. He experimented with this device and transmitted radio waves from his laboratory on South 5^th Avenue. to the Gerlach Hotel at 27^th Street in Manhattan. The device had a magnet which gave off intense magnetic fields up to 20,000 lines per centimeter. The radio device clearly establishes his piority in the discovery of radio.

The shipboard quench-spark transmitter produced by the Lowenstein Radio Company and licensed under Nikola Tesla Company patents, was installed on the U.S. Naval vessels prior to World War I.

In December 1901, Marconi established wireless communication between Britain and the Newfoundland, Canada, earning him the Nobel prize in 1909. But much of Marconi’s work was not original. In 1864, James Maxwell theorized electromagnetic waves. In 1887, Heinrich Hertz proved Maxwell’s theories. Later, Sir Oliver Logde extended the Hertz prototype system. The Brandley coherer increased the distance messages could be transmitted. The coherer was perfected by Marconi.

However, the heart of radio transmission is based upon four tuned circuits for transmitting and receiving. It is Tesla’s original concept demonstrated in his famous lecture at the Franklin Institute in Philadelphia in 1893. The four circuits, used in two pairs, are still a fundamental part of all radio and television equipment.

The United States Supreme Court, in 1943 held Marconi’s most important patent invalid, recognizing Tesla’s more significant contribution as the inventor of radio technology.

Tesla built an experimental station in Colorado Springs, Colorado in 1899, to experiment with high voltage, high frequency electricity and other phenomena.

When the Colorado Springs Tesla Coil magnifying transmitter was energized, it created sparks 30 feet long. From the outside antenna, these sparks could be seen from a distance of ten miles. From this laboratory, Tesla generated and sent out wireless waves which mediated energy, without wires for miles.

In Colorado Springs, where he stayed from May 1899 until 1900, Tesla made what he regarded as his most important discovery– terrestrial stationary waves. By this discovery he proved that the Earth could be used as a conductor and would be as responsive as a tuning fork to electrical vibrations of a certain frequency. He also lighted 200 lamps without wires from a distance of 25 miles( 40 kilometers) and created man-made lightning. At one time he was certain he had received signals from another planet in his Colorado laboratory, a claim that was met with disbelief in some scientific journals.

The old Waldorf Astoria was the residence of Nikola Tesla for many years. He lived there when he was at the height of financial and intellectual power. Tesla organized elaborate dinners, inviting famous people who later witnessed spectacular electrical experiments in his laboratory.

Financially supported by J. Pierpont Morgan, Tesla built the Wardenclyffe laboratory and its famous transmitting tower in Shoreham, Long Island between 1901 and 1905. This huge landmark was 187 feet high, capped by a 68-foot copper dome which housed the magnifying transmitter. It was planned to be the first broadcast system, transmitting both signals and power without wires to any point on the globe. The huge magnifying transmitter, discharging high frequency electricity, would turn the earth into a gigantic dynamo which would project its electricity in unlimited amounts anywhere in the world.

Tesla’s concept of wireless electricity was used to power ocean liners, destroy warships, run industry and transportation and send communications instantaneously all over the globe. To stimulate the public’s imagination, Tesla suggested that this wireless power could even be used for interplanetary communication. If Tesla were confident to reach Mars, how much less difficult to reach Paris. Many newspapers and periodicals interviewed Tesla and described his new system for supplying wireless power to run all of the earth’s industry.

Because of a dispute between Morgan and Tesla as to the final use of the tower. Morgan withdrew his funds. The financier’s classic comment was, “If anyone can draw on the power, where do we put the meter?”

The erected, but incomplete tower was demolished in 1917 for wartime security reasons. The site where the Wardenclyffe tower stood still exists with its 100 feet deep foundation still intact. Tesla’s laboratory designed by Stanford White in 1901 is today still in good condition and is graced with a bicentennial plaque.

Tesla lectured to the scientific community on his inventions in New York, Philadelphia and St. Louis and before scientific organizations in both England and France in 1892. Tesla’s lectures and writings of the 1890s aroused wide admiration among contemporaries popularized his inventions and inspired untold numbers of younger men to enter the new field of radio and electrical science.

Nikola Tesla was one of the most celebrated personalities in the American press, in this century. According to Life Magazine’s special issue of September, 1997, Tesla is among the 100 most famous people of the last 1,000 years. He is one of the great men who divert the stream of human history. Tesla’s celebrity was in its height at the turn of the century. His discoveries, inventions and vision had widespread acceptance by the public, the scientific community and American press. Tesla’s discoveries had extensive coverage in the scientific journals, the daily and weekly press as well as in the foremost literary and intellectual publications of the day. He was the Super Star.

Tesla wrote many autobiographical articles for the prominent journal Electrical Experimenter, collected in the book, My Inventions. Tesla was gifted with intense powers of visualization and exceptional memory from early youth on. He was able to fully construct, develop and perfect his inventions completely in his mind before committing them to paper.

According to Hugo Gernsback, Tesla was possessed of a striking physical appearance over six feet tall with deep set eyes and a stately manner. His impressions of Tesla, were of a man endowed with remarkable physical and mental freshness, ready to surprise the world with more and more inventions as he grew older. A lifelong bachelor he led a somewhat isolated existence, devoting his full energies to science.

In 1894, he was given honorary doctoral degrees by Columbia and Yale University and the Elliot Cresson medal by the Franklin Institute. In 1934, the city of Philadelphia awarded him the John Scott medal for his polyphase power system. He was an honorary member of the National Electric Light Association and a fellow of the American Association for the Advancement of Science. On one occasion, he turned down an invitation from Kaiser Wilhelm II to come to Germany to demonstrate his experiments and to receive a high decoration.

In 1915, a New York Times article announced that Tesla and Edison were to share the Nobel Prize for physics. Oddly, neither man received the prize, the reason being unclear. It was rumored that Tesla refused the prize because he would not share with Edison, and because Marconi had already received his.

(Tesla’s friend Mark Twain, famous American writer)

On his 75th birthday in 1931, the inventor appeared on the cover of Time Magazine. On this occasion, Tesla received congratulatory letters from more than 70 pioneers in science and engineering including Albert Einstein. These letters were mounted and presented to Tesla in the form of a testimonial volume.

Tesla died on January 7th, 1943 in the Hotel New Yorker, where he had lived for the last ten years of his life. Room 3327 on the 33rd floor is the two-room suites he occupied.

A state funeral was held at St. John the Divine Cathedral in New York City. Telegrams of condolence were received from many notables, including the first lady Eleanor Roosevelt and Vice President Wallace. Over 2000 people attended, including several Nobel Laureates. He was cremated in Ardsley on the Hudson, New York. His ashes were interned in a golden sphere, Tesla’s favorite shape, on permanent display at the Tesla Museum in Belgrade along with his death mask.

In his speech presenting Tesla with the Edison medal, Vice President Behrend of the Institute of Electrical Engineers eloquently expressed the following: “Were we to seize and eliminate from our industrial world the result of Mr. Tesla’s work, the wheels of industry would cease to turn, our electric cars and trains would stop, our towns would be dark and our mills would be idle and dead. His name marks an epoch in the advance of electrical science.” Mr. Behrend ended his speech with a paraphrase of Pope’s lines on Newton: “Nature and nature’s laws lay hid by night. God said ‘Let Tesla be’ and all was light.”

“The world will wait a long time for Nikola Tesla’s equal in

achievement and imagination.” E. ARMSTRONG

Nikola Tesla’s Awards and Recognition

In 1917, Tesla was awarded the Edison Medal, the most coveted electrical prize in the United States.

Nikola Tesla’s name has been honored with an International Unit of Magnetic Flux Density called “Tesla.”

The United States Postal Service honored Tesla with a commemorative stamp in 1983.

Tesla was inducted into the Inventor’s Hall of Fame in 1975.

The Nikola Tesla Award is one of the most distinguished honors presented by the Institute of Electrical Engineers. The award has been given annually since 1976.

The Nikola Tesla Statue is located on Goat Island to honor the man whose inventions were incorporated into the Niagara Falls Power Station in 1895. Tesla is known as the inventor of polyphase alternating current.

The Nikola Tesla Corner Sign, located at the intersection of 40th Street and 6th Avenue in Manhattan, is a constant reminder to all New Yorkers of the greatness of this genius.

New York, July 10, 1998

kaynak

DERWALL’İ SAYGIYLA ANIYORUZ…

Gökkuşağı misali futbol dünyamızın ufkundan bir Derwall gelip geçti. 1984-1988 yılları arasındaki dört yıla, etkileri ve sonuçları sonraki yıllarda çok daha iyi anlaşılacak olan icraatlarıyla damgasını vurdu. Galatasaray’ın Kopenhag’da zirveye ulaşan Avrupa yürüyüşünün başlangıç komutunu veren adam oldu. Sıfırdan başlamanın ve zirveye çıkmanın nasıl başarılacağını uygulamalı olarak herkese gösterdi. Yokluktan ve imkansızlıktan hiç mi hiç şikayetçi de olmadı. İş yapmanın ve başarılı olmanın mazeret üretmekten daha önemli olduğunu yaptığı kalıcı işlerle hepimize ispat etti. İnsan olarak da mütevazı kişiliği kadar herkesle kaynaşabilen duruşuyla da önemli mesajlar verdi.

İşte bu yüzdendir ki, onu çok sevdik. Sadece teknik direktörümüz olduğu için değil, hep bizden biriymiş gibi davrandığı için de sevdik. Yabancı biri diye de bakamadık ona bu yüzden. İçimizden biri gibi gördük onu her zaman. Öldüğünü duyunca da eski bir teknik direktörü kaybetmenin ötesinde bir yakınımızı yitirmişçesine üzüldük.
26 Haziran 2007 günü aramızdan ayrılan Derwall’i ölümünün 2. yılında özlemle ve saygıyla anıyoruz…

BİR BÜYÜK ADAMIN ÖYKÜSÜ YA DA JUPP DERWALL
1984 Avrupa Futbol Şampiyonası o sene Fransa’da düzenlenmekteydi. Platini’li, Tigana’lı, Six’li kadrosuyla turnuvanın favorisi ev sahibi Fransa olarak gösterilse de, herkes bir turnuva takımı olan Batı Almanya’nın ne yapıp edip finale çıkacağı kanaatindeydi. Başka türlüsünü düşünmek o günlerin koşullarında adeta mümkün değildi.
Batı Almanya, hem o günlerdeki kadrosunun özellikleri hem de uluslararası alandaki tecrübesiyle bu iddiayı doğrular nitelikte bir görüntü vermekteydi. Üstelik Batı Almanya milli takımının başında da ünlü bir teknik adam yer almaktaydı. Jupp Derwall.
Derwall, milli takımda uzun yıllar Helmut Schön’ün yanında oturarak deyim yerinde ise pişmişti. Daha sonra başına geçtiği milli takımla 1980 yılında Avrupa şampiyonu olmuş, 1982 yılında da dünya ikinciliği unvanını yakalamıştı. 1984 yılındaki turnuvada bu yüzden de Almanların en azından final oynamasında yadırganacak bir durum görünmüyordu. Ta ki, 20 Haziran 1984 gecesine değin.
O gece Paris’te Batı Almanya ile İspanya yarı finale çıkabilmek için mücadele etmekteydiler. Maçın favorisi tahmin edileceği üzere Batı Almanya’ydı. Ancak maç başladığında işin hiç de öyle olmadığı görülecekti. İspanya sanılandan daha etkili bir oyunla Almanya’nın karşısına dikilmişti. Ancak bulduğu pozisyonları gole çevirememişti. Herkeste beliren kanaat, oyunun son bölümlerinde ya da uzatma da atacağı bir golle Almanya’nın yarı finale çıkan taraf olacağıydı.
Ne var ki evdeki hesap çarşıya uymayacaktı. Maçın artık golsüz berabere bittiği ve uzatmalara kaldığı sanılırken, sahneye İspanya milli takımının defans oyuncusu Maceda çıkacaktı. Tüm Alman defans oyuncularının İspanyol golcüleri durdurmak için uğraştığı bir sırada ceza alanı içine dalan Maceda, sağdan gelen sert ortaya uçarak kafasını koyacak ve turnuvanın sürprizini yapacaktı. İspanya:1 Batı Almanya:0.
Bunun bir diğer anlamı da İspanya yarı finale çıkarken, Batı Almanya’nın çok erken bir biçimde eve dönmek zorunda kalmasıydı. Aynı zamanda bütün bunlar Derwall’in Batı Almanya Milli Takımının teknik direktörlüğünü bırakması anlamına da geliyordu.

Derwall kimdir?
10 Mart 1927 tarihinde Almanya’nın Würselen kentinde dünyaya geldi. 1938 yılında Rhenaia Würselen genç takımında futbola başladı. Sonraki yıllarda Alemenia Aachen ve Fortuna Düsseldorf da top koşturdu. 1954 yılında iki kez milli olduysa da o yıl düzenlenen dünya kupasında forma giyemedi.
Futbolu bıraktıktan sonra teknik direktörlüğe başladı. Ve sırasıyla İsviçre’nin FC Biel, FC Scahaffhausen takımlarıyla Almanya’nın Fortuna Düsseldorf takımlarını çalıştırdı. 1970 yılında Udo Lattek’in yerine Helmut Schön’ün yardımcısı olarak Alman milli takımındaki görevine başladı. 1978 yılına gelindiğindeyse Derwall Alman milli takımının teknik patronu olmuştu. Bu görevi esnasında 1980 yılında Avrupa Şampiyonu, 1982 yılında ise İtalya’ya 3-1 yenildiği finalde Dünya ikincisi olan Derwall, 1984 yılında Almanya’nın İspanya’ya elenmesiyle birlikte milli takım defterini kapatacaktı.

Derwall Türkiye yolunda
Sezon açılmak üzereyken bir önceki sezon takımım çalıştırmış olan Yugoslav teknik direktör Tomislav İviç’in, İtalya’dan teklif aldığını söyleyerek Türkiye’ye dönmeyeceğini söylemesi Galatasaray’da kelimenin tam anlamıyla bir şoka neden olur. Galatasaray’ın artık acilen bir teknik direktör bulması gerekmektedir. Hem de iyi bir teknik direktör.
İşte bu koşullar altında yapılan ilk nabız yoklamaların ardından olumlu sinyaller gelen Derwall ile görüşmek için Alp Yalman ve Faruk Süren devreye girerler. O günlerde tatile çıkmış olan Derwall ile görüşebilmek için aracılığı gazeteci Atilla Karsan yapar. Sonucun ne olacağı belirsizdir ama yine de Derwall’den gelin görüşelim cevabı alınmıştır. Bunun üzerine Alp Yalman ve Faruk Süren Almanya’ya giderler. Derwall ile İsviçre sınırı yakınlarındaki Baden-Baden’de bir araya gelirler. Atilla Karsan’ın da bulunduğu yemekli toplantı da Galatasaraylı yöneticiler iyi bir teknik direktör aradıklarını ve amaçlarının kısa vadeli başarılardan ziyade uzun vadeli kalıcı bir dönüşümü gerçekleştirmek olduğunu söyleyerek, Derwall’e teknik direktörlük teklifinde bulunurlar. Derwall’de mevcut koşulların ne olduğunu hiç bilmemesine rağmen en azından görüşmek için İstanbul’a geleceğini söyler. Artık Derwall Galatasaray yolundadır.

Derwall Galatasaray’ın teknik direktörü oluyor
Nasıl bir ortamda çalışacağını görmek bir teknik direktörün en doğal hakkıdır şüphesiz ki. Bu yüzden Derwall de ilk olarak o yıllarda henüz çok yeni olan Florya tesislerine gider. Ancak tesislere adımını atan Derwall daha ilk etapta gördüğü eksiklikleri sıralayarak ve bu eksikliklerin bir an önce giderilmesini talep ederek işe başlar. Bu eksikliklerin başında da toprak haldeki antrenman sahası ve bir kondisyon merkezinin olmayışı gelmektedir. Bunlar Derwall’in Galatasaray’da çalışmak için olmazsa olmaz koşullarıydı. Çünkü kendi ifadesiyle, çim sahada çalışmayan ve dolayısıyla da maçlarını toprak çim karışımı berbat sahalarda oynayan Türk futbolcular, modern futbolun birçok fundamental özelliğini bilmiyor ya da bilseler de uygulayamıyorlardı. Örneğin çim sahada çalışıp, oynayamadıklarından ötürü kayarak ayağa müdahale yapmayı bilmiyorlardı. Üstelik yurt dışında oynadıkları maçlarda bu tarz müdahaleler ile karşılaşınca da hem şaşırıyor, hem de sinirleniyorlardı.

Bütün bunları aşmak gerekiyordu. Yönetim Derwall’in çim antrenman sahası konusundaki ısrarını görünce, anlaşmayı sağlayabilmek için evet diyecekti. Bu evet belki ilk anda küçük bir çim saha için onay anlamına gelse de, ileriki yıllarda sonuçları görüldüğünde yapılan bu işin sanıldığından da büyük bir etkiye sahip olduğu görülecekti. Yapılan görüşmeler sonunda iki tarafta karşılıklı olarak birbirlerinin koşullarını kabul edeceklerdi. Derwall, aylık bir milyon lira maaş, araba ve Ayaspaşa semtinde bir ev karşılığında Galatasaray’a imzayı atacaktı. Kendisine anlaşma gereği ayrıca şampiyon olması halinde prim de verilecektir.

Derwall Florya’da
Jupp Derwall, nasıl bir takımla ve hangi oyuncularla çalışacağını sorduğunda kendisine bir kaç yıl öncesinde Alman milli takımıyla maç yapan Türk milli takımı hatırlatılmış ve yenilmesine rağmen iyi mücadele eden o kadronun önemli bir kısmının kendisine verileceği söylenmişti. Bu en azından fena bir haber sayılmazdı. Bu arada yardımcılığına da eski futbolcu Mustafa Denizli getirilmişti. Derwall, onu 1979 yılında Almanya’nın Türkiye ile oynadığı Avrupa Uluslar Kupası maçlarından tanıyordu. Yetenekli bir futbolcuydu. Ama teknik adam olarak işe yeni başlamıştı ve onunla ne yapabileceğini de doğrusu pek bilmiyordu.

Galatasaray, o sezonun başlangıcından maddi hiç bir fedakrlıktan kaçınmamış ve o günlerin kalburüstü tüm iyi futbolcularını transfer etmişti. Gençlerbirliği’nden İsmail Demiriz, Kocaelispor’dan Yusuf Altıntaş, Bursaspor’dan Semih Yuvakuran, B. Dortmund’dan Erdal Keser, Partizan’dan Soran Simoviç bu isimlerin önde gelenleriydi.

Ancak Derwall, kendi tanımlamasıyla çakıl taşları ile dolu antrenman sahasına çıktığında acı gerçeklerle yüzleşecekti. Sanki terk edilmiş ve kaderiyle başbaşa kalmış birisiydi artık o. Bir zamanlar Alman milli takımıyla elinin altındaki her türlü imkanı kullanarak büyük başarılara imza atan o adam, şimdi hiç bilmediği bir ülkede bilmediği bir futbol ortamında çalışmak, başarılı olmak ve bir anlamda kendini bir kez daha ispat etmek durumundaydı. Hele yabancı bir ülkeye büyük fedakarlıklarla getirilmiş ünlü bir hocaysanız yapabileceğiniz tek şey vardır önünüzde. Başarılı olmak. Başka hiç bir şey başarının yerini tutamaz..
İşte bu koşullar altında işe başlayan Derwall, Florya’da sahaya çıktığında hangi dilde ve nasıl iletişim kuracağını bilemediği bir futbolcu grubuyla karşı karşıya gelmişti. Derwall, doğrudan iletişim kuramadığı bu futbolculara ne yapacaklarını eli ve ayağıyla gösteriyor, iletişimi de Fatih Terim yardımıyla İngilizce olarak kurmaya çalışıyordu. Kendi ifadesiyle “Bundan daha kötü bir başlangıcı ancak Alaska’da yapabilirdim” diyordu.
Mustafa Denizli’nin göreve başlaması bir anlamda Derwall için de iyi olacaktı.
Denizli’yle ikisi birbirilerini anlıyorlardı. Kafa yapısı olarak da  kolay uyuşmuşlardı. Derwall’e göre Denizli ile önlerinde binlerce soru vardı ama cevap tekti. Başarılı olmak.

Spor Yazarları Kupasındaki Galatasaray tepki çekiyor
Zayıf takımlarla yapılan bir kaç hazırlık maçının ardından ilk ciddi sınav Türkiye Spor Yazarları Kupası’nda verilecekti. Galatasaray Spor Yazarları Turnuvası’ndaki ilk maçını Beşiktaş’la oynamıştı. Atılan iki güzel golle maç 1-1 berabere bitmiş ancak oynanan futbol kimseyi tatmin etmemişti. Kamuoyu adeta Derwall geldi diye Galatasaray’dan kısa zamanda Almanya gibi futbol oynamasını bekliyordu. Beklentinin bu denli yüksek olması hiç şüphesiz ki, bir şeyler başarmak için çırpınan Derwall adına da tam bir dezavantajdı.

Bu arada Galatasaray, Spor Yazarları Turnuvasındaki ikinci maçını Fenerbahçe’yle oynamış ve bu maçta 0-0 berabere bitmişti. Fenerbahçe ile Beşiktaş arasındaki maçta 0-0 bititğinden dolayı kupanın sahibi kura ile belirlenmiş ve kazanan takım Beşiktaş olmuştu. Ancak Galatasaray açısından esas eleştirilecek durum Derwall’in sahaya sürdüğü kadro olmuştu. Yapılan birçok transfere rağmen Derwall, Fenerbahçe maçında sahaya uzun süredir takımda yer almayan Ayhan Akbin’i sürünce büyük tepki almıştı. Hatta transferlere o günün koşullarında rekor bir rakam olan 600 milyon lira gibi bir parayı yatıran yöneticlerde küçük çaplı da olsa bir panik havası oluşmuştu.

Bu arada aynı günlerde Alman medyası da Derwall’in Türkiye’de ne yaptığını görmek için İstanbul’a gelmekteydi. Derwall ile Alman medyası arasındaki gerilim hiç düşmeksizin o günlerde de devam etmekteydi. Fenerbahçe maçını izleyen Stern Dergisinin muhabiri Derwall hakkında şunları yazıyordu: “ Almanya Derwall’i sevmiyor. Sadece acıyor. Onu Türkiye’de eski günlerine dönme arzusu içinde gördük. Dileriz Türk seyircisi ona sahip çıkar”. Bu arada Türk basınında giderek yoğunlaşan eleştiriler karşısında Derwall de daha fazla dayanamayıp ilk çıkışını yapacaktı. “Sihirbaz değilim”.

Ve lig hüsranla başlıyor
26 Ağustos 1984 tarihinde çıkılan ilk lig maçı öncesindeki beklenti Galatasaray’ın her şeye rağmen lige bir galibiyet ile başlayacağı yönündeydi. Ne var ki, İstanbul’da oynanan Denizlispor maçında rakip takım Bulgar Mehmet’in attığı golle sahadan 1-0 galip ayrılmayı başaracaktı. Taraftar yine mi aldatıldık diye tepkiliydi. Yönetim ise bir yerler de yanlış mı yaptık diyerekten endişeliydi. Derwall ise “Galatasaray’a korku yakışmaz” diyerek bu mağlubiyeti unutmanın çabası içinde olacaktı.
İkinci hafta Malatyaspor karşısında zor da olsa alınan 2-1’lik galibiyet Derwall’in resmi bir lig maçındaki ilk galibiyetiydi. Acaba bu haftadan itibaren her şey değişecek miydi? Öyle olmadığı üçüncü haftada Eskişehir deplasmanında alınan 3-0’lık ağır yenilgi ile görülecekti. Durum sanılandan da zordu. Bir sonraki hafta Antalyaspor’u 3-0 yenen Galatasaray, beşinci haftada büyük umutlarla çıktığı Ankaragücü karşısında İstanbul’da beraberliği zor kurtarınca yine büyük tepki alıyordu.
Takım bir türlü rayına oturamıyordu. İlerleyen haftalarda yeni transferlerin de katkısıyla takımda belirgin bir düzelme gözleniyorsa da bu sonuçlara yansımıyordu. İstikrarsız bir gidiş devam ediyordu. Örneğin 8. haftada sürpriz sayılacak bir şekilde Beşiktaş’ı 3-1 yenen Galatasaray, ertesi hafta Boluspor önünde beraberliği zor kurtarıyordu. Bu günlerde Derwall’in söylediği tek şeyse biraz daha sabır edilmesi ve kendilerine zaman tanınması oluyordu.

Kupa mücadelesinde farklı bir Derwall
Ligde bir türlü aradığını bulamayan ve aldığı istikrarsız sonuçlarla şampiyonluk yarışından daha ilk devrede kopan Galatasaray için kupa mücadelesiyse bambaşka bir görünüm sergileyecekti. Galatasaray o sezon kupanın ilk turunda Altay’ı bir sonraki turundaysa Sarıyer’i elemişti. Buraya kadar olağan dışı bir durum yoktu. Ancak ne olacaksa bundan sonrasında olacaktı. Ve Galatasaray’ın çeyrek finaldeki rakibi Fenerbahçe’ydi.

Bu noktada altı çizilmesi gereken bir önemli nokta da Derwall’in teknik direktörlük yaptığı dönemde Fenerbahçe karşısında ligde ve kupada maç kaybetmediğiydi. Büyük maçların ve özellikle de kupaların adamı olan Derwall için o sezonki kupa mücadelesi de bambaşka heyecanlara sahne olacaktı. Galatasaray ilk maçta Fenerbahçe’yi 2-1 yenecek, ikinci maçta da karlarla kaplı bir sahada sarı lacivertlileri 1-0 yenerek kupanın dışına gönderecekti.

Fenerbahçe karşısında alınan bu galibiyet Galatasaray’da yönetim ile Derwall arasında oluşmuş bulunan buzları da eritecekti. Galatasaray’ın yarı finaldeki rakibi Beşiktaş’tı. İlk maç 0-0 bitecekti. İkinci maç ise kaleci Simoviç’in tarihe geçtiği bir maç olacaktı. Simoviç o gün bir de penaltı olmak üzere sayısız golü önleyecek ve tüm maç boyunca tek atak yapan Galatasaray, Abramczik’in ayağından kazandığı golle finale çıkacaktı. Bu maç belki de Derwall için büyük bir şans olacak ve Galatasaray’la olan ilişkisinin çok erken bir dönemde kopmasının önüne geçecekti. Ayrıca bu maç iyi bir kalecinin takımına tek başına maç kazandırabileceğini göstermesi açısından da ders niteliği taşıyacaktı.

Finale yükselen Galatasaray büyük bir moralle gittiği Trabzon’daki ilk maçı 2-1 kazanarak, İstanbul’a dönecekti. İstanbul’daki maç ise 0-0 bitecek ve Galatasaray Derwall’le birlikte ilk kupasını da kazanacaktı.

Üç büyük rakibi sıra ile devirerek kazanılan bu kupa o günlerin koşullarında Galatasaray camiasında büyük sevinç yaratmış ve neredeyse lig şampiyonluğuna eşdeğer bir çoşku ile kutlanmıştı. O gün tribünler “I Love You Derwall” tezahüratlarıyla inlemişti. Taraftar bu kupa ile Derwall’i bağrına basmıştı. Taraftar ile Derwall arasında artık kopmayacak  cinsten bir bağ kurulmuştu. Bu kupanın kazanılmasının ardından hiç kimse o sezon Galatasaray’ın neden 34 maçta 36 puan ile ligde 5. olduğunun bile üzerinde durmayacaktı. Derwall, kupanın kazanılmasının ardından basına verdiği ilk demeçte üzerindeki baskının kalkmasının mutluluğuyla “Bugüne değin hep kötüyü yazdınız, şimdi şampiyon olduğumuzu da yazın” diyecekti. .

Gerçek Derwall sahnede
Derwall, artık Türkiye’yi ve bu ülkedeki futbol koşullarını öğrenmişti. Neyi nasıl yapacağını ve nereden başlayacağını biliyordu. Verim alamayacağı oyuncular gönderilecek, onların yerine düşündüklerini sahaya yansıtan isimler gelecekti. Bunun için de futbol kariyerine Almanya’da başlamış Avrupalı Türklere el atıldı. Çünkü kısa zamanda buradaki yerli oyuncuların zihniyetini ve oyun anlayışlarını değiştirmek olası değildi. Ayrıca gurbetçi Türklerle takım takviye edilirken aynı zamanda onların futbol anlayışları ve mantaliteleri itibarıyla diğer oyuncuları değiştirip, dönüştürmesi de amaçlanmıştı.

Bu yaklaşım tahmin edildiği gibi bekleneni verecekti. Bir önceki sezon kadroya dahil olan Erdal Keser’in yanısıra 1985-1986 sezonunda Erhan Önal, İlyas Tüfekçi gibi isimler de Galatasaray’a gelmişti. Ayrıca Cevat Prekazi gibi usta bir ayakta transfer listesine alınmıştı. Kadroya alınan Almancılarla başlayan dönüşüm bir yıldır Derwall’in elinin altındaki yerli oyuncuların da yavaş yavaş Derwall’in mantalitesini benimsemesiyle meyvelerini vermeye başlayacaktı.

1985-1986 sezonunda Galatasaray, ligde kolay kolay kimsenin bileğini bükemediği bir rakip haline gelmişti. Aynı sezon Avrupa Kupalarında da gelecek yıllardaki büyük başarıların ilk sinyali verilmişti. Galatasaray, ilk turda Polonya’nın W. Lodz takımını elemiş ikinci turda ise o yıllarda Feldkamp’ın çalıştırdığı B. Uerdingen’e çok iyi mücadele etmesine rağmen elenmişti.
Ligin ilerleyen haftalarında Beşiktaş ile amansız bir yarışa giren Galatasaray, bitime dört hafta kala Beşiktaş’la oynadığı çok krtik bir maçı 1-1 berabere bitirince de kaderine razı olmak zorunda kalmıştı. Sezon sonunda Galatasaray namağlup bitirerek tarihe geçtiği bir sezonda aynı zamanda gol averajıyla ikinci olmuştu. Doğrusu bu olacak şey değildi ama olmuştu.
Bu arada Derwall’e yönelik olarak Galatasaray camiası ve kamuyoundaki güven ilk geldiği günlere göre bir hayli yükselmişti. Geride kalan iki yıl boyunca belki takım şampiyon olamamıştı ama oynanan futbol daha önce Türkiye’de oynanmış bir futbola benzemiyordu. Değişim artık çok açık biçimde görülebiliyordu. Defans oyuncularının hücuma katkı yapması, orta sahada yoğun pres, kanatlardan yapılan hızlı bindirmeler ve kaleye atılan şut oranındaki yükseklik bu anlayışın sahaya yansıyan özelliklerinden bir kaçıydı sadece. Üstelik Galatasaraylılar futbolun en temel özelliklerini de öğrenmiş ve sahada uygulamaya başlamışlardı. Örneğin rakip faul yaptığından ondan nasıl korunacağı ya da yere düşerken nasıl pozisyon alacağı, korner atışlarında ceza alanını nasıl paylaşacakları gibi standart konulardaki problemleri de geride bırakmışlardı. Ama daha önemlisi oyunuculara bu konuda bir özgüven gelmişti. Futbol denilen bu oyunu artık onlarda Avrupa’daki meslekdaşları gibi oynayabileceklerinin bilincindeydiler. Sadece birilerinin bu gerçeği onlara göstermesi ve eksikliklerini gidermesi gerekmişti. Bu isim de Derwall olmuştu..

Derwall’le üçüncü sezon
Derwall’in Galatasaray’daki üçüncü sezonunda artık herkesin beklentisi çok uzun zamandır uzak kalınan şampiyonluğa ulaşılması yönündeydi. Geçen iki yılda hücum futbolu olarak adlandırılan futbol anlayışı takıma yerleşmiş, Galatasaray tüm rakiplerinden farklı bir futbolu sahaya yansıtır olmuştu. Eldeki kadroda buna göre şekillendirilmiş ve en önemlisi de oyuncuların futbol mantaliteleri pozitif yönde değişmişti. Artık tek eksik olan şey 14 yıldır hasret kalınan şampiyonluk ile kucaklaşabilmektir. Kadroya bu arada Uğur Tütüneker, Savaş Koç ve Mirsad Kovaçeviç gibi isimlerde dahil olmuştur.

İlk hafta rakip Trabzonspor’dur. Ceza sebebiyle Adapazarı’nda oynanan maçı Galatasaray 1-0 kaybeder. İkinci hafta Diyarbakır’ı 1-0 yenen Galatasaray, üçüncü hafta İstanbul’da Gençlerbirliği ile 2-2 berabere kalır. Acaba bir şeyler yine yanlış mı gidiyordu? Şampiyonluk bu sefer kesin gelecek derken daha sezon başında elden kaçıp gidecek miydi? Bu soruların cevapları bir hafta sonra Fenerbahçe karşısında verilir. Sahadan 2-1 galip ayrılan Galatasaray, şampiyonluk yarışının en büyük adayı olduğunu açıkça göstermiştir.
Sonraki haftalarda kimi zaman sürpriz sonuçlar alınsa da Galatasaray artık hep zirvededir. Beşiktaş da geçen seneki gibi yine yanı başında. Ligin ikinci yarısı çok daha çetin bir mücadeleye sahne olmaktaydı. Galatasaray kaçıyor Beşiktaş da onu kovalıyordu. İki takım son dört haftaya girildiğinde yine puan puanaydılar. Tüm spor kamuoyu bu mücadelenin nasıl sonuçlanacağını merak ediyordu. Acaba geçtiğimiz yıllardaki gibi şampiyon yine averajla mı belli olacaktı? Yoksa puan farkı mı şampiyonu belirleyecekti. Sondan dördüncü hafta Galatasaray Rize deplasmanına gitmişti. Ancak bu deplasmanda alınan 2-0’lık yenilgi kelimenin tam anlamıyla bir şoka sebep olacaktı. Çok yaklaştığı sanılan bir şampiyonluk bir kez daha kaçmışmıydı? Yoksa kaderin daha oynayacağı oyunlar mı vardı?

Beşiktaş yüzde 99 şampiyon
Galatasaray’ın Rize’ye yenildiği gün Beşiktaş da Fenerbahçe’yi 4-0 yenmiş ve iki puan öne geçmişti. Maçtan sonra Beşiktaşlılar sokağa dökülmüş ve şampiyonluğu kutlamaya başlamışlardı bile. Beşiktaş’ta çarşı içine bayraklar asılmıştı çoktan. Gazeteler bile bu işin sonuna çok az kaldığını belirtmek amacıyla  Beşiktaş için “şampiyo…” diye yazmışlardı. Hatta devrin başbakanı Turgut Özal bile “Beşiktaş yüzde 99 şampiyon” demişti. Aslına bakılırsa mevcut tablo bu değerlendirme için çok da uygundu. Son üç haftaya girerken iki puan öndeki Beşiktaş’ı üstelik daha da iyi bir averaja sahipken geçmek nasıl mümkün olacaktı? Futbol kamuoyu şampiyonun Beşiktaş olduğuna çoktan kanaat getirmişti. Ama bu konuda farklı düşünenler de vardı. Florya’daki Derwall gibi.

Napoli 61 yıl şampiyon olamadı
Rize deplasmanı dönüşünde başkan Ali Tanrıyar uçakta Derwall ile yanyana oturmuş ve tüm kamuoyu önünde Alman hocaya sahip çıktıklarını göstermişti. Galatasaray yönetimi oynadığı iyi futbola rağmen bir türlü üzerindeki şanssızlığı kıramayan futbolculara ama daha da önemlisi onların başındaki Alman hocaya sahip çıkmıştı. Derwall de basına verdiği demeçlerde bir yere gitmediğini söyleyecekti. Bir anlamda şeytanın bacağını kırana kadar buradayım diyordu. Pes etmek yok diyordu.

Ancak Derwall’in Rize maçından iki gün sonra Hürriyet gazetesine verdiği bir demeç kelimenin tam anlamıyla ortalığı karıştıracaktı. Derwall, muhtemelen bir Alman’ın bakış açısıyla konuşmuştu o gün gazeteye. Bu toplumdaki bazı hassasiyetleri belli ki gözardı etmişti. Sonuçları itibarıyla işin bu noktaya varacağını tahmin etmemişti. Ya da başka türlü söylemek gerekirse burada geçirdiği 3 yıla rağmen Alman toplumu ile Türk toplumu arasındaki bazı farklılıkları tam olarak kavrayamamıştı.

Ve “Napoli 61 yıl şampiyon olamadı, Galatasaray 14 yıl olamamış çok mu?” diyecekti Derwall verdiği demeçte. Ve ikinci olarak Avrupa kupalarına katılmanın da başarı olduğunu söyleyecekti. Bu demeç uzun yıllardır şampiyonluk stresi yaşayan taraftarın bir anlamda zembereğinin de boşalmasına neden olacaktı.

Öfkeli taraftarlar ertesi gün Florya’ya gelerek antrenmanı basacak hatta kimileri hesap sormak adına Derwall’i tartaklayacaklardı. Başta kaptan Cüneyt olmak üzere araya giren futbolcular taraftarı yatıştırmaya çalışsa da ok bir kez yaydan çıkacaktı. Bu gelişme üzerine Derwall “gidiyorum” diyecekti. Üç yıldır büyük imkansızlıklar ve zorluklar içinde uğraşmasına rağmen sadece şampiyon olamadı diye yaptığı diğer önemli işlerin takdir edilmemesine kızan Alman Hoca, Türkiye’den ayrılma kararı aldığını açıklıyordu.
Bu beklenmedik gelişme üzerine devreye giren yönetim kendisinden kararını bir kez daha gözden geçirmesini rica edecekti.

Galatasaray 14 yıl sonra şampiyon
Ligin bitimine üç hafta kala Galatasaray Kocaelispor’u yenerken, Beşiktaş’ın Malatya deplasmanında aldığı 1-0’lık yenilgi sonrasında puanlar bir kere daha eşitlenecekti. Sondan bir önceki hafta tam bir gerilime sahne olacaktı. Galatasaray, Antalya deplasmanında 3-1 öndeydi. Maçın artık son dakikaları oynanıyordu. Ve Beşiktaş da İstanbul’da Denizlispor önünde 1-0 galip durumdaydı. Bu sonuçlar daha iyi bir averaja sahip durumdaki Beşiktaş’ın şampiyonluğu için yeterliydi.
Ancak maçın 88. dakikasında Erol’un kullandığı bir frikik Beşiktaş ağlarına gidince o sezondaki her şeyin rotası da değişecekti. Galatasaray son haftaya yeniden lider olarak girecek, Derwall’in yaşadığı olumsuzluklar bir anda unutulacaktı. Ve tüm Galatasaraylılar şampiyonluk coşkusuyla son hafta Ali Sami Yen’e koşacaktı.

Ve binlerce taraftarın izlediği o muhteşem maçta Galatasaray, Eskişehirspor’u Prekazi ve Muhammet’in golleriyle 2-1 yenerek şampiyon olacaktı. Maçtan sonra tüm Galatasaraylılar çılgınca bu mutluluğu yaşarken, Derwall de çocuklar gibi sevinmekten kendisini alamayacaktı .Kazanılan bu şampiyonluğun kariyerindeki Avrupa şampiyonluğundan bile önemli olduğunu söyleyen Alman Hoca, maçtan sonra adeta mutluluktan uçacaktı.

Derwall danışman oluyor
Çok zor geçen ama her anlamda gözle görünür bir gelişmenin yaşandığı 3 yıl sonunda gelen şampiyonluk Derwall’in de bazı kararları alması için fırsat olacaktı. O yıllarda henüz kendisini çok fazla hissettirmese de ufak çaplı sağlık sorunları başlamıştı bulunmaktaydı. Üstelik İstanbul’da geçen çok gerilimli üç yıl Derwall’i farkında olmasa da yıpratmıştı. Şimdi bazı kararları almanın tam zamanıydı. Futbol takımı istediği seviyeye geride kalan üç yılda gelmişti. Üstelik artık 14 yıllık şampiyonluk hasreti de bitmişti. Buradan sonrasını yanında yetişen Mustafa Denizli de götürebilirdi. Kendisi de üç yıl boyunca oluşturduğu bu düzenin daha üst konumdan gözlemcisi olarak arka plana çekilebilirdi. Nitekim öyle olacaktı. Derwall, teknik direktörlük görevini Denizli’ye bırakacak ve danışman sıfatıyla yeni bir görev üstlenecekti.

Bir şampiyonluk daha geliyor.
Derwall’in danışman olarak görev yaptığı bu sezonda teknik direktör olarak kulübede oturan adam Mustafa Denizli olmuştu. O sezon genel prensiplerini Derwall’in belirlediği bir ortamda Mustafa Denizli’nin teknik patronluğunda yürütülmüştü. Bir başka şekilde ifade etmek gerekirse, o sezonun Derwall-Denizli ortak çalışmasıyla geçildiğini söylemek yanlış olmasa gerektir.

Galatasaray, 1987-1988 sezonuna şampiyonluk gerilimini üzerinden atmış olarak başlayacaktı. Bu arada kadro dönemin ünlü golcüsü Tanju Çolak ile takviye edilmişti. Geride kalan üç yılda büyük emekler ve sıkıntılarla kurulan takım artık her haliyle oturmuş bir kadroya dönüşmüştü. O yüzden de mevcut kadronun şampiyonluğa ulaşması hiç mi hiç zor olmayacaktı. Üstelik o sezon Tanju Çolak, Metin Oktay’ın kırılmaz denilen rekorunu kırarak 38 golle kral da olacaktı. Beraberinde Avrupa gol krallığını da kazanacaktı.

Avrupa Avrupa duy sesimizi
Galatasaray bir önceki sezonda Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupasını kazanan takım olan PSV Eindhoven’i yenen tek takım olarak tarihe geçmiş ve sonraki yıllar için adeta işareti de vermişti.
Ancak 1987-1988 sezonunda Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupasında elde edilen başarı çok büyük olacaktı. Büyük çoğunluk ilk anda bu başarının nasıl geldiğini anlayamayacaktı. Kimileri işi şansa bağlarken, kimileri de o günkü kadronun üstün performansıyla ya da sadece inançla bu işi açıklamaya çalışacaktı.

Halbuki gelen başarı ne tesadüftü ne de şanstı. Bu başarı uzun zamandır yürütülen bir çalışmanın semeresiydi. Futbolu artık en az Avrupalılar kadar oynayabilen özgüvenini kazanmış bir futbol takımının başarısıydı bütün bunlar. O yüzden de, tribünler Avrupa’ya duy sesimizi diye çağrıda bulunuyorlardı. Çünkü futbolu en az onlar kadar oynayabilen bir Türk takımı vardı sahalarda. Ve bu işin mimarı da bir Alman teknik adam yani Derwall’di.
Galatasaray, o sezon Avrupa’da sırasıyla Avusturya’nın Rapid Wien, unutulmaz bir rövanç maçı sonrasında İsviçre’nin Neuchautel Xamax ve Fransa’nın Monaco takımlarını eleyecekti. Yarı finaldeyse Hagi’li Steau Bükreş’e elenecekti. Derwall ise kendisine bu başarılar konusunda ne diyeceğini soranlara yapması gerekeni yapmış insanların olgunluğu ve mutluluğuyla tebessüm etmekle yetinecek ve sorulan soruların cevapları için Mustafa Denizli’yi işaret edecekti.

1988 yılının Haziran ayında Derwall, gelişinin aksine sessiz sedasız Türkiye’den ayrıldı. Gazeteler Derwall’in ayrılışını sayfalarının bir köşelerinde vermekle yetindiler. Sanki onun artık buralardan ayrılması mümkün değilmişçesine. Ya da yakında geri dönecekmişçesine. 1991 yılına değin Futbol Federasyonu için antrenörlük seminerlerinde hocalık yapan Derwall, bu tarihten itibaren sağlık nedenleriyle kesin olarak köşesine çekilecekti.

Neden sevmiştik Derwall’i bu kadar?
Derwall, Türkiye’yi ve Türkleri iyi etüd etmişti. Yukarıdan bakmamıştı hiç bir zaman. O yüzdendir ki, Türkiye’de yaşadığı yıllarda sokaklardan ve insanlardan kopuk olmamıştı. Sıradan İstanbullular gibi o da Beyoğlu’nda Balık Pazarına gidip birasını yudumlamıştı. Esnaflarla şakalaşmıştı. Yoldan geçen öğrencilerin Galatasaray ve Türk futbolu hakkındaki her sorusunu büyük bir ciddiyetle cevaplamıştı. Her zaman için ben de sizden biriyim demişti. İşte bu sebepledir ki, onu hiç bir zaman yabancı gibi görmemiş ve hep bizden biriymişçesine sevmiştik.

Derwall, Beşiktaş gibi bir takımın toprak sahada çalışarak nasıl şampiyon olduğuna şaşırdığı söylemiş ama onlar için göreve başladığı ilk sezonda bizden daha organize ve iyi bir ekip konumundalar demekten de çekinmemişti. Futbol federasyonun özerk olması gerektiğini bu ülkede ilk kez o dile getirmişti. Kendi takımı başta olmak üzere doğruları söylemekten ve gerektiğinde yönetimle ters düşmekten de çekinmemişti. Türklerin kendi aralarında oynamasının yeterli olmayacağını ve bunun Türk futbolunu kalkındırmasının mümkün olmadığını söyleyerek uluslararası başarıların kazanılması gerektiğini de açıkça ifade eden ilk kişi o olmuştu. Yanıbaşındaki yardımcısı yetiştirerek, bir müddet sonra takımı da ona teslim eden kişi olmuştu. Oyuncularını çocukları gibi sevdiğini de her zaman söyleyecekti. Gerektiğinde onların formalarından transfer ücretlerine değin herşeyleriyle ilgilenmekten de geri durmayacaktı. Kısaca söylemek gerekirse hayatı tanımıştı. İnsanca yorumlamıştı ve öylece de yaşamıştı.
Evet sevgili Derwall, hayatın kaçınılmaz kuralı gereği bu dünyadaki misyonunuzu tamamlayarak 1 yıl önce aramızdan ayrıldınız. Gerideyse biz Galatasaraylılara sizi tanımış olmanın ve bir zamanlar o bizim hocamızdı demenin gururunu bıraktınız. Ama hepsinden önemlisi de insan olarak, kişilik olarak, duruş olarak hepimize unutulmaz güzellikleri yadigar bıraktınız. Sizi çok sevmiştik sevgili Derwall. Bu yüzden de kalbimizin en müstesna yerine yerleştirdik sizi. Güzel anılarla, gülen yüzünüzle, kazandırdığınız zaferlerle. Aramızdan ayrılışınızın 2. yılında sizi bir kez daha saygıyla anıyoruz.

Sizi hiç bir zaman unutmayacağız Herr Derwall.

galatasaray.org

Beşiktaş’ın da peşinde olduğu G.Antepli Bekir’i renklerine bağladı. Sivas’tan Bilica’yı kadrosuna kattı, karşılığında Yasin’i verdi. M.Topuz’un bonservisini aldı. Selçuk Şahin’le nikah tazeledi.

BILICA KİMDİR?

14 ocak 1979 da Brezilya’nın Campina Grande şehrinde dünyaya gelen Fábio Alves da Silva (Bilica) futbola, ülkesi Brezilya’da başladı. Stoper mevkiinde oynayan Bilica 1.87 boyunda ve 80 kilo ağırlığında.

Bilica profesyonel kariyerine 1996 yılında Brezilya’nın Bahia takımında başladı. 2 sezon bu takımda forma giyen Brezilyalı oyuncu 1998 yılında İtalya’nın Venezia takımına transfer oldu. Venezia takımında 4 sezon top koşturan Bilica 75 karşılaşmada forma giydi. Bilica’nın Venezia’dan sonraki durağı bir başka İtalyan ekibi Brescia oldu. Brezilyalı oyuncu Brescia takımında 11 kez sahaya çıkarken bir sonraki yıl Palermo’nun yolunu tuttu.

Bilica, Palermo takımında 12 kez forma giyerken aynı sezon Ancona’ya geçti. Brezilyalı futbolcu Ancona’da 17 maça çıktı. 2004 yılında ülkesine dönen Bilica Goias takımına giderken kısa bir süre sonra Gremio’da oynamaya başladı. Bilica Gremio’ da 24 karşılaşmada forma giydi.

2005-06 sezonunun başında Almanya’nın Köln takımına transfer olan Bilica 15 kez sahaya çıkarken bir sonraki sezon Fransa ekiplerinden İstre’ye geçti. 41 maçta forma giyerek 1 sezonda İstre’de kaldı. 2007-08 sezonunda Romanya ligi takımlarından Cluj’da oynadıktan sonra Sivasspor’a transfer olan brezilyalı oyuncu 39 kez forma giydi.

1998-2000 yılları arasında 16 kez Brezilya yirmi yaş altı takımında top koşturan Bilica 2 gol atarken, 2000 Sdney Olimpiyatları’nda da milli takımda forma sansı buldu

26 Haziran 2009

Arkasında ‘Thriller’ gibi bir albümü, ‘Billie Jean’ gibi bir hit şarkısını, ‘Moonwalking’ dansını ve başta çocuk tacizi iddiaları olmak üzere bir dizi olumsuz iz de bırakan pop müziğinin efsanevi şarkıcısı Michael Jackson, hayata veda etti. Jackson, dün evinde koma halinde bulunduktan sonra kaldırıldığı UCLA hastanesinde tüm çabalara rağmen kurtarılamadı.

MICHAEL JACKSON VE UNUTULMAZ BILLIE JEAN ŞARKISININ KLİBİ
POP müziğin kralı Michael Jackson dün geçirdiği kalp krizinin ardından 50 yaşında yaşama veda etti. Los Angeles’taki evinden alınan bir çağrı üzerine buraya ulaşan acil yardım görevlileri, nefes almadığını görünce ünlü yıldıza hemen kalp masajı yaptılar ve ardından hastaneye kaldırdılar. Ancak doktorların bütün çabalarına rağmen ünlü yıldızın Türkiye saatiyle gece yarısında öldüğü açıklandı.

Geçtiğimiz günlerde Jackson’un kanser olduğuna dair söylentiler ortaya atılmıştı. Afrika kökenliler arasında milyonda bir olarak görülen ve ciltte renk kaybına neden olan “vitiligo” hastalığına yakalanan Jackson, 1980’li yıllarda bir takım ameliyatlar sayesinde siyah teninin açılarak beyazlaşmasını sağlamıştı.

Michael Jackson, önümüzdeki ay, Londra’da yaklaşık bir yıl sürecek bir konser serisine başlayacaktı.

Son yıllarda inzivadaydı

Ünlü yıldız çocuk tacizi iddialarından sonra 2005’ten bu yana neredeyse inziva hayatı yaşıyordu. Son senelerdeki bazı sağlık problemleri ve mahkemelerde süren çocukları taciz davaları yüzünden ünlü sanatçı hayli zor durumda kalmış ve beraat ettiği halde epeyce yıpranmıştı. Michael Jackson en son birkaç ay önce bir alışveriş merkezinde tekerlekli sandalye üzerinde görülmüştü. Yüzünü siyah bir eşarp, şapka ve ameliyat maskesiyle gizleyen Jackson, çocukları için bir kitabevinden kitap seçmişti.

Yaşamı

29 Ağustos 1958’de ABD’nin Indiana eyaletinde dokuz çocuğun yedincisi olarak doğan “kral,” ilk kez sahneye çıktığında 6 yaşındaydı. Daha sonra dört kardeşiyle birlikte kurdukları Jackson Five grubuyla çalışmalar yaptı. İlk solo albümünü 1972 yılında çıkaran Jackson’un 1982’de çıkardığı “Thriller” albümü dünya çapında en az 27 milyon sattı ve müzik çevrelerinde tam bir efsane oldu. Ertesi sene “Billie Jean” şarkısı eşliğinde kendisiyle özdeşleşen ünlü “moonwalk” dansını ilk kez icra etti. Kariyeri boyunca yaklaşık 750 milyon albüm satan ve 13 kez Grammy ödülü alan Jackson tüm zamanların en başarılı şov yıldızlarından biri olarak kabul ediliyordu.

Çocuk tacizi davaları

1993’te 13 yaşındaki bir erkek çocuğunu taciz ettiği iddiası üzerine polis Jackson’un Kaliforniya’daki Neverland adını verdiği çiftliğini basmıştı. Aynı yıl planladığı dünya turunu iptal eden popun kralı çektiği sıkıntılar yüzünden ağrı kesicilere müptela oldunu söylemişti. Daha sonra hakkında birçok taciz davası açılsa da bunların hiçbirinden hüküm giymedi ve en son 2005 yılındaki davadan beraat etti. O günden sonra bir süre Bahreyn, İrlanda ve Fransa’da yaşadıktan sonra yeniden ABD’deki evine dönmüştü.

Evlilikleri

1994’te Elvis Presley’nin tek çocuğu Lisa Marie ile evlenen Jackson iki yıl sonra boşandı. Aynı yıl Debbie Rowe ile evlendi ve 1999’da ayrılmadan iki çocukları oldu. Üç çocuğunun adları Prince Michael I, Paris Michael ve Prince Michael II.

kaynak haber hurriyet.com

2 Şubat 1981`de Isparta`da doğdu.

İlk öğretimi Isparta`da tamamladı. Antalya Anadolu Lisesi`nden mezun olduktan sonra Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde öğrenim gördü.

2002 yılında katıldığı SingYourSong beste yarışmasında grubu 6. Cadde`yle Türkiye birincisi oldu.

Aynı yıl Universal Muzik tarafından yayınlanan toplama albümde “Dönersen” isimli şarkısıyla yer aldı.

2003 yılında grubu 6. Cadde`nin ilk resmi albümü yayınlandı. Aynı yıl gruptan ayrıldı.

Solo kariyerinin ilk albümü “Afili Yalnızlık” Sony BMG Türkiye GRGDN işbirliğiyle Ekim 2006`da yayınlanıyor.

Meslek: şarkıcı

emre aydın biyografisi,biyografi,hayatı,hayat,kim,kimdir,ne zaman doğdu,nerde doğdu,kaç yaşında,yaş